Komunikacja, najprościej ujmując jest przekazywaniem komunikatu
przez nadawcę i odbieraniem go przez odbiorcę. Komunikat może być
dźwiękiem, słowem, obrazem, ale również może być generowany
pozawerbalnie, wizualnie. Komunikaty werbalne dzielimy na ustne i
pisemne. Natomiast pozawerbalne komunikowanie tworzy kilka grup
kodów, do których zaliczamy: kinezyczny – mimika, gestykulacja,
spojrzenie, poza; prozodyczny – cechy wokalne głosu; proksemiczny –
znakowa funkcja relacji przestrzennych między odbiorcą a nadawcą;
sytuacyjno-kulturowy – znakowa funkcja zachowania się wg reguł
obowiązujących w różnych kulturach. Komunikacja niewerbalna,
inaczej body language stanowi dominująca część komunikatu, aż
93%.
Skuteczne komunikowanie się jest wysyłaniem wiadomości w taki
sposób, żeby wiadomość otrzymana miała możliwie zbliżone znaczenie
do wiadomości zamierzonej. Jak jednak zyskać pewność, że taki
proces się dokonał? Należy dobierać takie znaki, które są
najbardziej znane, pewne i zrozumiałe. Bywa jednak tak, że
komunikat nie jest czytelnie nadany, albo już po stronie odbiorcy
zachodzi błędna interpretacja. O takim komunikacie mówi się, że
jest zakłócony.