Dla młodych ludzi jest to często szansa na zdobycie pierwszego
doświadczenia i stanowi źródło dochodu. Natomiast dla osób
przebywających dłuższy czas na bezrobociu jest szansą na powrót do
życia zawodowego. Pracownicy tymczasowi podlegają innej regulacji
prawnej a zasady zatrudniania pracowników tymczasowych, ich prawa i
obowiązki określa szczegółowo Ustawa z dnia 9 lipca 2003r.
Rozdział I
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa reguluje zasady zatrudniania pracowników
tymczasowych przez pracodawcę
będącego agencją pracy tymczasowej oraz zasady kierowania tych
pracowników i osób
niebędących pracownikami agencji pracy tymczasowej do wykonywania
pracy tymczasowej na rzecz pracodawcy użytkownika.
Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) pracodawca użytkownik - pracodawcę użytkownika w rozumieniu
ustawy z dnia 14 grudnia
1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003
r. Nr 58, poz. 514, Nr 90,
poz. 844, Nr 122, poz. 1143, Nr 128, poz. 1176, Nr 135, poz. 1268,
Nr 137, poz. 1302 i Nr 142, poz. 1380);
2) pracownik tymczasowy - pracownika zatrudnionego przez agencję
pracy tymczasowej
wyłącznie w celu wykonywania pracy tymczasowej na rzecz i pod
kierownictwem pracodawcy
użytkownika;
3) praca tymczasowa - wykonywanie na rzecz danego pracodawcy
użytkownika, przez okres nie dłuższy niż wskazany w ustawie,
zadań:
a) o charakterze sezonowym, okresowym, doraźnym lub
b) których terminowe wykonanie przez pracowników zatrudnionych
przez pracodawcę
użytkownika nie byłoby możliwe, lub
c) których wykonanie należy do obowiązków nieobecnego pracownika
zatrudnionego przez
pracodawcę użytkownika.
Art. 3. 1. Pracodawcą użytkownikiem nie może być pracodawca,
który w okresie ostatnich 6
miesięcy poprzedzających przewidywany termin rozpoczęcia
wykonywania pracy tymczasowej przez pracownika tymczasowego
wypowiedział pracownikom stosunki pracy lub rozwiązał te stosunki
na mocy porozumienia stron z przyczyn niedotyczących pracowników,
jeżeli liczba zwolnionych z tych przyczyn pracowników odpowiada
liczbie określonej w art. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o
szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy
z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz. U. Nr 90, poz. 844).
2. Pracodawca użytkownik, którego nie dotyczy przepis ust. 1,
jest obowiązany złożyć agencji
pracy tymczasowej pisemne oświadczenie w tej sprawie, nie później
niż w terminie dokonania
uzgodnień określonych w art. 9 ust. 1.
Art. 4. Pracodawca nie może być pracodawcą użytkownikiem w
stosunku do pracowników
pozostających z nim w stosunku pracy.
Art. 5. W zakresie nieuregulowanym odmiennie przepisami ustawy i
przepisami odrębnymi do
agencji pracy tymczasowej, pracownika tymczasowego i pracodawcy
użytkownika stosuje się
przepisy prawa pracy dotyczące odpowiednio pracodawcy i pracownika,
z uwzględnieniem art. 6.
Art. 6. Do pracowników tymczasowych nie stosuje się przepisów
ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach
rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn
niedotyczących pracowników.